سال 1344 آلاله ای سرخاز لاله های گلگون انقلاب اسلامی در «چادگان»در خانواده ای متدین وپایبند به احکام اسلامی دیده به جهان گشود. او را «عبدالله»نامیدند. وی از کودکی با قرآن وذکر اهل بیت (ع)انس الفتی خاص داشت وهمین آشنای زمینه را برای رشد وشکو فایی استعداد های معنوی فراهم ساخت.
درپی تحصیل که درآمد؛ برآن بود تا از شمع علم پرتویی برگیرد وخانه ی وجودش را نورنی سازد. در مسیر آموختن تا سال سوم دبیرستان پیش رفت.
با شروع نجوا های انقلاب به جمع انقلابیون پیوست وطریق سیاسی را پیشه کرد ودر پخش نوار واعلامیه وشب بیداری ها اهتمام ورزید.در مراسم مذهبی از قبیل محافل قرآنی،شهادت .موالید ائمه اطهار (ع) شرکت فعالی داشت.عضویت در کتابخانه ی مسجد جامع وانجمن اسلامی دبیرستان شریعتی از فعالیت های بارز«عبدالله» در مسیر خود سازی بود.
با آغاز یورش وحشیانه ی دشمن به آشیانه اسلام؛ با کوله باری از ایمان، تکاپوی حضور در میدان مصاف را داشت. تا اینکه در تاریخ23/1/1361همراه بادوستانش عازم سرزمین نور شد وبا شرکت در عملیات«رمضان» در جبهه ی حق؛ به آرزوی قلبی پاک خویش رسید و حریر شهادت بر تن کرد.
فرازی گهربار از وصیت نامه ی شهید بزرگوار:
«… برادران وخواهران ، سعی کنید دست به دست یک دیگر دهید ومنافقین را از عرصه به در کنید.توصیه من به شما این است که شکر گذار این نعمت الهی (امام (ره)) باشید وقدر آن را بدانید که با رهنمودهای پیامبر گونه اش توانسته است پوزه ی این ابر قدرت ها را به خاک بمالد.
برادران وخواهران، پیرو خط امام باشید این راهی را که رفته ام به هدف پیروزی بوده وآرزویم شهادت است. پس ای برادران وخواهران، به هوش وبیدار باشید. دشمن در هر آن، نقشه ای جدید طرح می کند. می خواهد شما را خواب کند وبه مسائل جزئی مشغولتان سازد و از مسائل مهم غافلتان کند. حواستان باشد که با بی توجهی، خون شهیدان را پایمال نکنید.
برادران، مبدا احکامی غیر از احکام خداوند، در میان شما رخنه کند ومسیر شما را عوض نماید. چشم به رهبر بزرگوار بیندازید وهر جا او قدم برداشت؛ قدم در جای پای او بگذارید…»
