شهید حبیب الله آقائی

نام پدر: عباسقلی

تاریخ تولد: 1347/05/15

محل تولد: چادگان

محل شهادت: شلمچه – کربلای 5

تاریخ شهادت: 1365/12/14

مزار شریف: گلزار شهدای چادگان

 

• فرازی ازوصیت نامه شهید والامقام حبیب اله آقایی

……ای ملت ایران! این انقلاب اسلامی یک نعمت الهی است که نصیب ما شده است وما باید درحفظ آن بکوشیم وآن را به تمام جهان صادرکنیم.

برادران وخواهران ! این راهی که من رفتم باشناخت درآن گام نهادم وهرکس دراین راه قدم بردارد پشیمان نخواهد شد.

ای جوانان!نکند دررختخواب ذلت بمیرید که حسین(ع) درمیدان نبردشهید شد.

ای جوانان !مبادا درغفلت بمیرید که علی (ع) درمحراب عبادت شهید شد.مبادا درحال بی تفاوتی بمیرید که علی اکبر حسین(ع) درراه حسین(ع) وباهدف شهید شد.

برادران! استغفار ودعا را ازیاد نبرید که بهترین درمان برای تسکین دردهاست .همیشه به یاد خدا باشید ودرراه اوقدم بردارید .مراقب باشید دشمنان بین شما تفرقه نیندازندوشما را ازروحانیت متعهد جدانکنند.

ای همسنگرانم !اگربه وظیفه ی خود به خوبی عمل نکنید درروزقیامت باید پاسخگوی این همه شهید باشید.

 

سال 1347 در کاشانه عشق و خداپرستی والدین، نغمه حیات را ساز کرد. از همان زمان، دروازه زندگی اش به سوی آسمان گشوده شد و هستی اش را در چشمه عشق و ایمان صفا می داد. به واسطه همین صفای باطن، همواره مقیم محراب نماز و مسجد بود و پایبند به انجام تکالیف شرعی و الهی.

به گاه علم آموزی همچون دیگر نوسفران این راه به قافلیه دانش آموزان پیوست و توانست پس از گذراندن مقطع دبیرستان وارد تربیت معلم شود. به مدت سه سال از سنگر تربیت معلم بهره ی علمی و معنوی کسب کرد. از این رو جان و دلش مرغی شد مستعد پرواز و رهایی یافتن از قفس تنگ و تاریک جسم و عاشقانه به وصال یار دست یافتن.

به هنگام نماز سجاده دل را در حوضچه ایمان شستشو می داد و از سر اخلاص و نیاز کمر عبادت در پیشگاه باری تعالی دو تا می کرد.

در سال ششم دفاع از حریم ولایت راهی میدان جهاد شد و 12 روز برای حفظ ناموش و انقلاب و ارزشهای والای آن، اسب همت راند. فرجام در 14/12/1365 جامی از شهد نوشین شهادت را نوشید و لیاقت حضور در حریم عشق و معرفت الهی را یافت.