……پروردگارا !من چگونه این نعمت های بزرگ را شکرگویم؟!خدایا!تورا سپاس که به ما توفیق دادی تا درراه تو به جهاد برخیزم وحسین زمانمان را یاری دهیم وخونمان را نثاردینت کنیم تا دین تواحیا شود.
مادرعزیزم!برادران وخواهران!شما می دانید وآگاهید که دراین زمان ودرهرلحظه ازآن شاهدی دیگر به ندای خدا ورسولش وامامش ونایب امامش لبیک می گوید ودرخون گرم وجودش می غلتدوجان خویش را درراه معشوق می دهد.نبرد ما فقط نابودی صدام نیست که نابودی اوقدم اول است وقدم های بزرگتری درپیش داریم که باید خودرا آماده ومهیا سازیم.باید که ما بپا خیزیم وملت های محروم را نجات دهیم.
……مادرم! تودرپیش بی بی فاطمه (س) سربلندهستی وافتخارمیکنی که دوفرزندعزیزت را درراه خدا داده ای پس ناراحت وغمگین مباش……..
