در سال1343،روحی از قربتحق پر گشود ودر قالب خاکی آشیان کرد که و با آمدنش بذر شادی وخنده را در فضای دل سبز خانواده افشاند.در دامن زاهدانه ی والدین، با عشق وپارسائی آشنا گشت از آن هنگام دل به معبود کعبه سپرد وبا اخلاص در تن پوش نور وبا وضوی عشق، به دیدار یار می شتاف وضویش را به الماس آب دیده می آراست.
مشق را در رکاب استاد تا پایان دوره ی راهنمایی آموخت وپس از آن در کنار پدری مهربان به آهنگری مشغول شد.با خلق وخوش،بلاغت کلام وگلبرگ های عطوفت، اطرافیان به ویژه والدین رامورد نوازش قرار می داد.
یادش خدا، راهش امام، ذکرش وطن وعصاره ی کلامش تبعیت از ولایت فقیه بود. دو سال جامعه ی فاخر خدمت یربازی را برتن کرد ودر جبهه های غرب، عاشقانه در دفاع از حریم ولایت جنگید. در سال 1363 ، بر سفره ی عقد نشست وبه سنت پیامبر اکرم(ص) لبیک گفت وصاحب یک پسر شد. پس از آن لباس رزم پوشید وعزم میدان عشق لایزال الهی شد. سرانجام پس از چندی حضور که حماسه ها در دستانش بالید؛ در سال 1366، در منطقه ی «فاو» و بر اثر اصابت ترکش به جمع بی نشان ها پیوست.
فرازی گهربار ازوصیت نامه ی شهید بزرگوار:
«… حمد وستایش خدایی را سزاست که ما را آفرید وبه خاطر اینکه انسان به کمال رشد برسد پیامبرانی فرستاد تا برنامه های آسمانی خود بش را راهنما باشند. .صلوات بر جانشینان بر حق پیامبراکرم (ص)، علی (ع) ویازده فرزند پاک ومعصوم او بویژه خاتم الاوصیا امام زمان(عج) وسلام بر شما امت شهید پرور وهمیشه در صحنه به ویژه خانواده های شهدا.
سلام به خانواده ی عزیزم بخصوص پدر ومادر گرامی که مرا با تحمل سختیهای فراوان تربیت کردند که در راه اسلام عزیز قدم بردارم. به همه ی دوستان وبرادرانم توصیه می کنم که همواره از امام عزیز اطاعت کنند وپشتیبان روحانیت در خط امام باشند واز سختی ها نگرانی ها نهراسند و خود را وقف انقلاب واسلام کنند.
سلام مذا به رهبر عزیزم برسانبد و بگویید که تا جان در بدن دارم دست از مبارزه با دشمن اسلام بر نمی دارم…»
